Wire transfer vs SEPA – czym się różnią i co wybrać?

SEPA wybierz wtedy, gdy wysyłasz euro do banku uczestniczącego w obszarze SEPA. SWIFT, nazywany też przelewem wire transfer, jest potrzebny przy innych walutach albo przelewach do krajów poza tym obszarem. SEPA zwykle kosztuje mniej, natomiast SWIFT daje większy zasięg, ale może wiązać się z opłatami banków pośredniczących.

Wire transfer vs SEPA – najważniejsze różnice

Poniższa tabela pokazuje, czym oba rozwiązania różnią się z punktu widzenia osoby zlecającej przelew:

Czym jest przelew SEPA?

SEPA, czyli Single Euro Payments Area, to Jednolity Obszar Płatniczy w Euro. Nie jest nazwą jednej sieci komunikacyjnej, lecz zestawem ustandaryzowanych zasad wykonywania płatności w euro. Dzięki wspólnym regułom przelew do uczestniczącego kraju europejskiego może przypominać pod względem obsługi zwykły przelew krajowy.

Najważniejsze ograniczenie jest proste: przelew SEPA można wykonać wyłącznie w euro. Sam fakt, że odbiorca znajduje się w Europie, nie wystarcza. Bank nadawcy i bank odbiorcy muszą uczestniczyć w schemacie SEPA, a rachunek odbiorcy powinien być podany w formacie IBAN.

Do obszaru SEPA należą państwa Unii Europejskiej, ale także między innymi Islandia, Liechtenstein, Norwegia, Szwajcaria i Wielka Brytania. Dlatego przelew w euro do kraju spoza UE może nadal kwalifikować się jako SEPA, jeśli dany kraj i bank uczestniczą w tym schemacie.

SEPA jest zwykle domyślnym wyborem dla płatności w euro w Europie. Standaryzacja ogranicza liczbę pośredników, a odbiorca powinien otrzymać pełną kwotę przelewu. Konkretna prowizja i godziny graniczne zależą jednak od banku. W wielu taryfach taki przelew jest bezpłatny albo kosztuje niewiele.

Czym jest przelew SWIFT?

SWIFT to międzynarodowa sieć komunikacji między instytucjami finansowymi. Sam system przekazuje instrukcje płatnicze, a realizacja przelewu może wymagać udziału banków korespondentów. W praktyce określenie „przelew SWIFT” oznacza standardowy międzynarodowy wire transfer, stosowany między innymi dla walut innych niż euro oraz do państw poza obszarem SEPA.

Przelew SWIFT zapewnia szerszy zasięg niż SEPA i obsługuje wiele walut. Z drugiej strony jego koszt nie zawsze jest znany z góry. Bank nadawcy pobiera własną opłatę, a bank odbiorcy lub banki pośredniczące mogą doliczyć kolejne prowizje. Im bardziej złożona trasa płatności, tym większe ryzyko dodatkowych kosztów i dłuższego czasu realizacji.

Do identyfikacji banku odbiorcy służy kod BIC/SWIFT. W zależności od kraju i banku formularz może wymagać także adresu odbiorcy, nazwy banku, numeru rachunku oraz dodatkowych danych płatności. IBAN jest potrzebny zarówno przy SEPA, jak i przy wielu przelewach SWIFT, choć nie każdy zagraniczny rachunek posługuje się tym standardem.

Co oznaczają opcje SHA, OUR i BEN?

Przy przelewach SWIFT bank może pozwolić na wybór sposobu rozliczenia kosztów:

• SHA – nadawca płaci prowizję swojego banku, a odbiorca ponosi ewentualne koszty banków pośredniczących i banku odbiorcy.
• OUR – nadawca pokrywa także koszty banków pośredniczących, aby odbiorca otrzymał możliwie pełną wysłaną kwotę.
• BEN – koszty są potrącane z kwoty przelewu po stronie odbiorcy, zgodnie z zasadami banków uczestniczących w płatności.

Nie wszystkie banki oferują każdą z tych opcji, a nazwy i szczegółowe zasady mogą się różnić. Przy płatności za fakturę lub zakup warto sprawdzić, czy odbiorca wymaga otrzymania dokładnej kwoty. W takim przypadku opcja SHA może okazać się niewystarczająca.

Jak wybrać właściwy rodzaj przelewu?

Decyzję najlepiej oprzeć na walucie, kraju odbiorcy i akceptowalnym poziomie kosztów. Najprostsze scenariusze wyglądają tak:

• Wybierz SEPA – gdy wysyłasz euro do rachunku w kraju należącym do obszaru SEPA.
• Wybierz SEPA – gdy zależy Ci na przewidywalnej ścieżce płatności, niskiej opłacie i zwykle krótkim czasie realizacji.
• Wybierz SWIFT – gdy przelew jest w USD, GBP, CHF, PLN lub innej walucie niż euro.
• Wybierz SWIFT – gdy odbiorca znajduje się poza obszarem SEPA albo jego bank nie uczestniczy w tym schemacie.
• Wybierz SWIFT – gdy bank odbiorcy wymaga kodu BIC/SWIFT lub konkretnej opcji rozliczenia kosztów.

Najczęstszym błędem jest zlecenie SWIFT dla płatności w euro do banku uczestniczącego w SEPA. Taki przelew może zostać zrealizowany, ale często będzie droższy i bardziej podatny na potrącenia przez pośredników. Z kolei próba użycia SEPA dla przelewu w dolarach lub do banku spoza schematu zakończy się odrzuceniem albo koniecznością zmiany rodzaju płatności.

Co sprawdzić przed zleceniem?

Przygotuj poprawny numer rachunku odbiorcy w formacie IBAN oraz, jeśli wymaga tego formularz, kod BIC/SWIFT banku. W polskim IBAN-ie znajdują się oznaczenie kraju „PL” i 26 cyfr numeru rachunku. Błąd w danych może spowodować opóźnienie, zwrot środków albo dodatkową opłatę.

Przed zatwierdzeniem przelewu sprawdź aktualną Taryfę Prowizji i Opłat swojego banku. Szczególnej uwagi wymagają przelewy SWIFT, ponieważ ich całkowity koszt może obejmować nie tylko prowizję banku nadawcy, ale także opłaty korespondentów i banku odbiorcy. SEPA zwykle jest tańszy, lecz również podlega zasadom konkretnego banku.

W skrócie: euro i bank w obszarze SEPA oznaczają najczęściej wybór SEPA. Inna waluta, kraj poza tym obszarem albo wymaganie banku odbiorcy wskazują na SWIFT.

Artykuł nie stanowi porady inwestycyjnej lub finansowej.